Demain a Nanguila

Context:

De eerste film in onafhankelijk Mali.Het grootste gedeelte van het West-Afrikaanse land ligt in de woestijn. Alleen in het zuiden, waar de Niger en Senegal voor irrigatie zorgen, is er een vruchtbare strook. Eeuwenlang liep de handelsroute dwars door de Sahara naar deze vruchtbare regio. Aan deze route ontstonden beroemde steden als Djenné en Timbuktu met hun lemen architectuur, die tot het werelderfgoed behoort, en Islamistische cultuur. In 1904 koloniseerde Frankrijk dit gebied, waarna het in 1920 Frans Soedan werd genoemd. In 1958 kreeg het land een binnenlandse autonome status binnen de Franse staat. De leider, Modibi Keita, begon onderhandelingen met de leider van Senegal, Leopold Senghor, over samenwerking om geheel onafhankelijk te worden van Frankrijk. In december 1959 accepteerde Charles de Gaulle de onafhankelijke Malifederatie binnen het Franse bestel. Toen Joris Ivens in de hoofdstad Bamako begon aan de filmopnamen, begin mei 1960, had de overdracht naar onafhankelijkheid weliswaar net plaatsgevonden (april 1960), maar Soedan en Senegal accepteerden de grondwet nog niet. Het land verkeerde dus in een schemergebied als het gaat om haar grondwettelijke status. Op 20 juni werd uiteindelijk de onafhankelijkheid verklaard. Ivens was toen al niet meer in het land. Mede, omdat de hitte zich niet goed verhield met zijn astma. Ondertussen liepen de spanningen tussen Senegal en Mali op. Senghor steunde de Fransen en trok het land op 20 augustus al weer terug uit de Malifederatie. Niet lang daarna, op 22 september, riep Keita de onafhankelijke republiek Mali uit, die een socialistische politiek voerde, met een éénpartijstaat, en betrekkingen met het Westen, China en de Sovjet-Unie. Deze geest van onafhankelijkheid zorgde voor nieuwe culturele impulsen. Ivens' film paste daarin. Waarschijnlijk gaf de regering van de Malifederatie opdracht naar een idee van Catherine Varlin. De Malinese medewerkers van de filmcrew beschouwden het als hun eerste nationale film. De tolk van de filmploeg, Moussa Sidibé, bleek zo'n natuurtalent, dat hij de hoofdrolspeler werd in dit docudrama. 'Het was de allereerste keer dat wij Afrikanen films maakten, dat we in het filmwereldje werkten'. Het succes, de film toerde door het land in een mobiele bioscoop, maakte de nieuwe regering van Mali enthousiast om een eigen nationale filmindustrie op te zetten.